Deze column stond 21 mei in De Gelderlander
Nijmegen is een sportieve stad. De Radboudiaan (wetenschappelijke naam: Homo radbodi, kortweg H.radbodi) wordt elk jaar getrakteerd op evenementen als de Batavierenrace, de Vierdaagse en deze week zelfs de World University Championship Cycling.
Bewegen is hip. Het aantal studenten dat meer tijd doorbrengt op de fitnessapparatuur dan op de barkrukken, stijgt explosief. Al dat gesport is nergens goed voor. Sterker nog: het zorgt voor de ondergang van de Radboud-populatie. Lees de rest van dit artikel »


U, beste lezer, u bent een mens. Homo sapiens (‘Denkende mens’) in het Latijn, de oude taal van de wetenschap. Deze column die u de komende dagen leest, gaat niet over u, maar over een ander soort mens: de student op de Radboud Universiteit. De Radboudiaan: Homo radbodi of kortweg H. radbodi. Vandaag een korte voorstelronde.
Anus-tatoeages, liters afgetapt liposuctievocht, uitzendingen van Sterren Dansen op het IJs en schaamlipverkleiningen: zie hier enkele moderne wanproducten uit samenlevingen in welvaart. Hoe meer rijkdom en vrije tijd, hoe meer een bevolking zich laaft aan decadentie en luxe. Wat moet je immers anders in een Westers land? Nergens beter dan in Amerika zien we dat de mens niet kan omgaan met een overvloed aan eten en vrije tijd. Meer dan 70 procent van de Amerikanen (Homo sapiens obesitas) lijdt aan vetzucht en samenhangende ziektes. Kinderen zijn er verslaafd zijn aan dommakende computergames, meervoudig verzadigde vetten en videoclips waarin met goud behangen negermannen de levensstijl van decadentie propageren.
Uw opa en oma hebben waarschijnlijk nooit gesport. Inmiddels zijn ze er te oud voor, en vroeger had niemand tijd om achter een bal aan te rennen. De kostbare energie uit Hollandse pot kon wel beter besteed worden.
In de natuurlijke leefomgeving van de Radboudiaan (H. radbodi) wordt voortdurend gebouwd en gerenoveerd. Zijn de bonkige bouwvakkers uit het Erasmusgebouw vertrokken, dan weerklinken de boren en hamers wel in het Linnaeusgebouw of de nieuwe Studentenkerk.
Trots, het was al een woordje dat een dubieus chauvinistisch smaakje in de mond gaf. Rita Verdonk zorgde dat daar nog een krachtig bouquet van muffige Oud-Hollandse tradities zoals balkenbrij, zure zult en appelhappen overheen ging.
Depressief zijn is een winters fenomeen. De combinatie van kou, hertentamens, de immer aanwezige associatie met Kerst en Mariah Carey, en – het ergste – te weinig blootstelling aan licht, zorgt voor de meest pufloze maanden van het verder opwindende academische jaar.
Nog een maandje en dan is het 2008. Nog één maand en uw universiteit bestaat 85 jaar.