Deel 7: Plein de plaisir

In de natuurlijke leefomgeving van de Radboudiaan (H. radbodi) wordt voortdurend gebouwd en gerenoveerd. Zijn de bonkige bouwvakkers uit het Erasmusgebouw vertrokken, dan weerklinken de boren en hamers wel in het Linnaeusgebouw of de nieuwe Studentenkerk.

Het nieuwste bouwproject op de campus zijn twee betonnen bakken: het Erasmusplein voor de Refter en Pieter Bondamplein bij het CultuurCafé. De pleinen moeten volgens studentenfractie AKKUraatd ‘praktischer’ en vooral ‘sfeervoller’. Akkoord, een plein moet praktisch zijn, maar sfeervol? Op onze universiteit zijn termen als ‘sfeer’ en ‘gezelligheid’ altijd riskant. Het feit dat met de introductieweek en Dies Natalis artiesten zoals Jeckyll & Hyde worden ingehuurd, zegt al genoeg.

Deel 6: Pauwenvolkje

Trots, het was al een woordje dat een dubieus chauvinistisch smaakje in de mond gaf. Rita Verdonk zorgde dat daar nog een krachtig bouquet van muffige Oud-Hollandse tradities zoals balkenbrij, zure zult en appelhappen overheen ging.

Het woord ‘trots’ is helaas vanuit populistische kringen geïntroduceerd in het academische milieu van de Radboudianen (H. radbodi). Het alfamannetje van deze populatie, collegevoorzitter Roelof de Wijkerslooth, hamerde in zijn Nieuwjaarsrede dat Radboudianen trotser moeten zijn op de Nijmeegse universiteit. Het lijkt wel of Verdonk – een oud-student, godbetert – het woordje persoonlijk in de oren van de De Wijkerslooth heeft gelispeld.
Of we nu willen of niet, het alfamannetje is de baas, en we kunnen hem maar beter gehoorzamen. Maar hoe doe je dat, trots zijn?