Deel 7: Plein de plaisir
februari 28, 2008
In de natuurlijke leefomgeving van de Radboudiaan (H. radbodi) wordt voortdurend gebouwd en gerenoveerd. Zijn de bonkige bouwvakkers uit het Erasmusgebouw vertrokken, dan weerklinken de boren en hamers wel in het Linnaeusgebouw of de nieuwe Studentenkerk.
Het nieuwste bouwproject op de campus zijn twee betonnen bakken: het Erasmusplein voor de Refter en Pieter Bondamplein bij het CultuurCafé. De pleinen moeten volgens studentenfractie AKKUraatd ‘praktischer’ en vooral ‘sfeervoller’. Akkoord, een plein moet praktisch zijn, maar sfeervol? Op onze universiteit zijn termen als ‘sfeer’ en ‘gezelligheid’ altijd riskant. Het feit dat met de introductieweek en Dies Natalis artiesten zoals Jeckyll & Hyde worden ingehuurd, zegt al genoeg.
Hoe kan worden gegarandeerd dat elke student en universiteitsmedewerker de gerevitaliseerde pleinen mooi gaat vinden? De oplossing moeten we zoeken bij geur en feromonen. Het is geen geheim dat feromonen – chemische signaalstoffen – grote invloed hebben op het gedrag en stemming van dieren zoals H. sapiens en H. radbodi.
Laten we bijvoorbeeld eens kijken in Japan. Het schijnt dat bezoekers bij het binnenlopen van een warenhuis aldaar besproeid worden met een bepaald type feromoon, waardoor een grotere koopzucht ontstaat. Al die Japanse Gothic Lolita’s zien er echt niet zo uit voor hun lol. Ze zijn stuk voor stuk slachtoffer van biochemische reacties, waardoor ze de meest afschuwelijke kledingrommel in hun winkelmandje gooien.
Of neem een zogende vrouw. Wanneer een baby vredig aan de borst van een moeder ligt te drinken, worden niet-voedende vrouwen in de omgeving van het tweetal een tikkeltje geiler. Niet omdat het vleselijke schouwspel nu zo pikant is, maar omdat ‘opwindende’ stofjes de ruimte vullen. De feromonen van moeder en kind doen nabije vrouwen onbewust beseffen dat de omgeving veilig is, en dat er genoeg voedsel aanwezig is. Natuurhistorisch gezien de perfecte omstandigheden voor een robbertje seks. (Tip voor mannen: als je vriendin weer hoofdpijn heeft, ga op kraamvisite.)
In de roman Das Parfum van Patrick Süskind staat ook een leuk – fictief – voorbeeld. Een gebrouwen reukwatertje zorgt voor een omvangrijke orgie op een plein in de Franse stad Grasse. De hemelse geur, gedestilleerd uit de lichamen van jonge vrouwen (frisse feromonen!) zorgt voor het uiteenrukken van sociale verbanden. Alle Menschen werden Tiere:
‘Mannen strompelden met verdwaasde blikken door het veld van geil opengesperd vlees, rukten met trillende vingers hun als door onzichtbare vorst stijfbevroren lid uit hun broek, vielen kreunend ergens neer, copuleerden in de meest onmogelijke standen en koppelingen, grijsaard met maagd, dagloner met advocatenvrouw (…), alles door elkaar, zoals het uitkwam. De lucht was zwaar van de zoete zweetgeur van de lust en vol van het geschreeuw, gegrom en gesteun van de tienduizend mensendieren.’
Terug naar het Erasmus- en Pieter Bondamplein. Misschien mogen de bouwvakkers wel wegblijven en is een verbouwing niet noodzakelijk. Hang rondom de pleinen wat aroma-automaten, zodat voorbijgangers onder invloed van geur de huidige pleinen gaan waarderen. Of nog beter: besproei de studenten met een nevel van parfum, feromonen en gekolfde moedermelk. Dat de pleinen onpraktisch en ongezellig zijn, is dan opeens een stuk minder belangrijk.
