Deel 8: Sportieve ondergang

Uw opa en oma hebben waarschijnlijk nooit gesport. Inmiddels zijn ze er te oud voor, en vroeger had niemand tijd om achter een bal aan te rennen. De kostbare energie uit Hollandse pot kon wel beter besteed worden.
Sport is een hedendaagse luxe, een welvaartsverschijnsel. Met dagelijks grote voorraden Heavenly Hazel en Refter-maaltijden binnen handbereik, heeft ook de Radboudiaan (H. radbodi) tegenwoordig genoeg energie over voor wat lichamelijke exercitie.

Het aantal studenten dat meer tijd doorbrengt op de fitnessapparatuur dan in de collegebanken, stijgt explosief. Lillend vlees, bezwete oksels en vuurrode wangen worden verkozen boven de activiteit waaraan de student zijn naam ontleent. Duizenden calorieën per dag worden verbrand en miljarden moleculen glucose vinden hun weg – niet naar de edele hersenen, maar naar de domme spiermassa. Sporten zal ongetwijfeld goed voor je lichaam zijn, maar het zal de mensheid nooit naar een hoger intellectueel niveau liften.

Eind deze maand komt er een killing field voor calorieën: de Batavierenrace. Gaan we uit van driehonderd teams, dan worden er op 26 april bijna vier miljoen kilocalorieën verbrand. Totale verspilling! Niet alleen intellectuelen moeten eens stoppen met dat domme gesport, ook vrouwen moeten de Batavierenrace boycotten.

We gaan terug naar de oertijd: mannen moesten jagen, vrouwen zochten eetbare vruchten. Het waren de stoere jagers die hun spieren gebruikten, en de vrouwen hun ogen. Welk mannetje kan het beste lopen en speerwerpen? Wie heeft de meest gespierde billen?

Mannen zagen hun besjeszoeksters daarentegen nauwelijks in een actieve modus. Het klemmen van duim en wijsvinger om een rijpe bosbes, die vervolgens met een halfslappe beweging van de struik wordt getrokken, is niet bepaald een kinetisch hoogstandje. Af en toe hadden oervrouwen wel aanleiding voor een sprintje. Vooral bij het zien van een sabeltandtijger (Smilodon fatalis), een kruisspinnetje (Araneus diadematus) of een naderend neukgraag inferieur mannetje (nerd), stonden de bessenpluksters gillend in de startblokken. Een vrouw die rent, was een vrouw in nood. Een paniekzaaister, zo u wilt.

Bovendien werden oervrouwen niet bewonderd om hun fysieke inspanningen, maar om hun genereuze vetopslag in borst en bil. Sporten was uit den boze. Overbodige lichaamsbeweging zou wel eens kunnen leiden tot het afnemen van de rondingen en dus van seksualiteit en voortplanting. Puur hypothetisch: als vrouwen een kwart miljoen jaar geleden massaal aan het hardlopen waren geslagen, zou u nooit hebben bestaan.

Midas Dekkers, bekend anti-sporter, omschrijft in Lichamelijke oefening: ‘Vrouwen die fanatiek aan de fitnessmachines trekken, zien tot hun ontzetting dat hun borsten slinken. Wat er aan bobbels op hun borst afgaat, verschijnt als bobbels op hun bovenarm, alsof ze zich hebben verplaatst. Maar zichtbare spierpartijen zijn niet vrouwelijk, die zijn de kenmerken van een echte man.’

In de tijd waarin onze vrouwen op mannen gaan lijken, is de strijd om het voortbestaan van onze soort begonnen. Een noodkreet aan alle vrouwen: red onze soort, red de Radboudiaan. Scheur een zak chips open, bestel nog wat in het DE-café, maar schrijf u vooral uit voor de Batavierenrace…